Diafragma

Het diafragma van een camera is een mechanisme van overlappende lamellen die samen een opening vormen. Je kunt de grootte van deze opening aanpassen om te bepalen hoeveel licht er op de sensor van de camera valt. Dit heeft niet alleen effect op de belichting van je foto, maar ook op de scherptediepte.

Hoe lager het f-getal, hoe groter de opening van het diafragma. Het f-getal is namelijk een breuk, waarbij de brandpuntsafstand van de lens wordt gedeeld door de gekozen waarde. Een voorbeeld:

• Je stelt de camera in op f/22. De brandpuntsafstand van je lens is 50mm. Dit betekent dat je een waarde overhoudt van 50 / 22 = 2,27.
• Nu wijzig je de instelling van het diafragma naar f/1.8. De brandpuntsafstand blijft gelijk: 50mm. De waarde is nu 50 / 1.8 = 27,8. Een hoop extra licht!

Wil je een portret maken waarbij de persoon scherp is, maar de achtergrond verandert in een prachtige, zachte waas? Dan gebruik je een laag f-getal zoals f/1.8 of f/2.8.

Door de grote opening wordt alleen het vlak waarop je scherpstelt (bijvoorbeeld de ogen van je model) echt scherp. Alles wat daarvoor of daarachter ligt, wordt onscherp. Dit effect wordt ook wel bokeh genoemd. Hierdoor isoleer je je onderwerp van de achtergrond.

Samen met de sluitertijd en ISO waarde vormt het diafragma de belichtingsdriehoek.